Love Isobar

Mijn baasje vermoed dat het met de opwarming van de planeet te maken heeft.

Hij voorspelt zelfs dat, als het zo verder blijft zomeren, de mens gaat uitsterven.

Fauna en Flora, ja dat wisten we al een tijdje. Zelfs de Chinezen en dendezen hebben dat begrepen. Maar de mens zelf, bedreigd door de opwarming?

Fourchette it. On a l’air con. Gelijk dat ze in de chique Latemse huishoudens zeggen.

Ja, zucht baasje me toe. Cupido laat ons vallen op zesendertigzes.

Zesendertigzes? Kwispel ik zesendertigkommazes keer. Is dat een verdieping?

Maar neen. Hebt gij nog goesting naar een teef als het buiten warmer is dan 36 en 6 graden?

Ik heb dat op Doggypedia uitgezocht en baasje heeft hier wel een wetenschappelijk punt.

Onweerlegbaar.

Het is dan binnen warmer dan buiten.

Ik ontkwispel en ik ga me wat verder gaan leggen. Op afstand van zijn body language -warmte en -geuren.

Nog meer dan aan liefde heeft een hond nood aan hygiëne.

Maar heeft baasje dan gelijk? Gaat de planeet dan uitsterven, uitstoken? Wat heeft de mens dan wel uitgestoken? Of aangestoken?

Groenland, daar moeten we naartoe! Veert hij op, als een groentje die een blauwe epo heeft genomen teneinde geen blauwtje op te lopen.

En hij neemt me mee op wandel.

Ijsland!Koudland! Diepvriesland! Spermafrost! Bibbernatus!

Weet ik veel wat baasje me allemaal rond mijn hondsoren vertelt.

Over ellenlange nachten heeft hij het. Met warme knuffels, vodka, ijsberenvellen.

Het land van de eeuwige liefdenachten. Van de altijd vernieuwde goesting. Snakken naar warme liefde. Lieven in warme Snackbars. Oneindig. In den donker zoeken naar de ingang.

Baasje gaat maar zijn gang.

Even komt hij tot adem tijdens de bloedhete avondwandeling.

Ik mag dan volgens onze afspraken mijn poot op de dichtsbijzijnde gevel heffen.

Neen! Roept hij, respect!

Noch poes, noch kat in het Huis der Liefde. Dus inderdaad, geen echte aanleiding om een poot of wat anders op te heffen.

Zie je wel, het is om zeep, zegt baasje.

De profeet Albert heeft het trouwens ook al geschreven in zijn Hete Loatemsche Kleppe.

Maar waar zijn ze naartoe? Wispe ik, omdat de kl…me van het lijf vallen.

Tjah. Terug naar Siberië of naar Koudistan… weet ik veel.

En zouden ze daar nog….?

Ik hoop het Largo. Ik hoop dat er daar in Siberië nog wat bomen stokstijf blijven staan.

Mag ik daarom mijn poot hier niet heffen?

Inderdaad Largo. Geef de mens hier nog een kans.

( volg ook andere verhalen van Largo maar ook van Birke de Kleppe op de Loatemsche Kleppe van Albert F Haelemeersch.Digitaal en bedrukt verkrijgbaar)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s