Vlaams-Konfederale Golfklub Sint-Martens-Latem

De Voorzitter zuchtte diep. Hij wist niet hoe dit allemaal zou aflopen. Maar dat het fout zou aflopen wist hij zeker,

We schrijven 2026.

Les Buttes Blanches 6 januari 6 uur ’s ochtends. Het had een Driekoningenmop kunnen zijn, maar dat was het helaas niet.

De Voorzitter wriemelde zijn bitte blanche te voorschijn uit zijn geel-zwarte golfbroekrits, zuchtte nogmaals diep, en liet de vrije loop aan zowel zijn plas- als aan zijn gedachtendwang,

Dat het fout zou aflopen wist hij zeker, Maar ja ….die geelzwarte golfbroek was toch al besmeurd, van de modder van de moeder aller Royale golven. Zoals zijn geweten trouwens . Besmeurd door Vlaamse politieke modder.

Tjah . Ze waren er geweest, den Bob et Bobette en andere onheilspellers van de dreigende Vlaamse Untergang.

Op de Royal Golf Club de Latem.

Angstwekkende onheilsboodschappen over transmigrante profiteurs, laat staan een leger werkloze parasitaire Walen. Alles onderbouwd met nachtmerriebegrotingen en Rode Robin Hoodverhalen die de Hardgolfspelende Vermogende Vlaming onvermogend zullen maken .

Nog erger dan Jerpoen. Nog sneller. Neen, je meent dat niet. Dat kan niet ! Erger dan Jerpoen Pikuur? Toch wel !

Quelle horreur!

Er werd zelfs voorspeld dat de aartsvijand: de Sossen dus, een tentenkamp voor treuzelende transmigranten en walgelijke Walen zouden laten opslaan op hole 18. Met zicht op hole 19. Stel je voor! Nen mens zou van zijn sole meuniere, doorgespoeld met een verrukkelijke Meursault, moeten genieten, terwijl er profiteurs afgunstig naar hem zitten te kijken ?

Raus.

On n’est plus chez soi. Onvrij vertaald: we zijn niet meer bij “ons”.

“Ons” Vlaamse planeet is “ons” gat .

Allez, de Voorzitter nuanceert en bedoelt : ons gat 1 tot en met ons gat 18. En ons gat 19 dient om alles door te spoelen van ons gat boven naar ons gat beneden. Omdat we meestal geconstipeerd van frustratie van de tocht van ons gat 1 tot ons gat 18 terugkomen.

Dat gezeik deed de Voorzitter deugd, hij ging verder in gedachten:

Er was al staaldraad helemaal rondom de Royal Golf Club gespannen. Maar zou dat wel volstaan? Was dat wel veilig genoeg? Een Trumpiaanse Muur werd deze nacht tijdens de Bestuursvergadering overwogen en fel besproken. De hele nacht door. Een bestuurlid had zelfs voorgesteld de Parrainage van een Franstalige Betonboer als nieuw lid te kunnen regelen, om voor een zacht prijsje het golfdomein te laten inbunkeren.

Ho ho ! Franstalig? Op de Vlaamse speelplaats moet Vlaams gesproken worden! Eigen Ariers eerst! Walen en Transmigrante anderstalige parasieten buiten! Konfederalisme! De discussie was hevig en polariserend geweest. Belgie in een Hel van een Holenotedop.

De Voorzitter zag even troebel en piste nerveus op de bril waardoor hij nog troebelderder zag.

Je rentre chez moi… blaasde hij. Uitgeput uitgeblust uitgepist.

Toen plots…

Aan de slagboom belde iemand aan.

Wie zou dit wel kunnen zijn op dit vroege uur?

De Voorzitter nam op : allo wie bent u ? Paswoord ?

C’est votre Majesté Philippe. Je suis Votre Membre Royal d’Honneur, je vous demande un faveur, rijmde hij uit het ongerijmde.

Wat komt ge doen?

J’ai été chassé de Mon Trône par les Cons Fédéralistes. Je cherche un endroit pour me réfugier. Je crois me souvenir qu’il y quelque grenier dans Les Buttes Blanches ou je pourrais m’installer pour quelque temps.

Dat zal moeilijk zijn. Ex-sire.

Mais, enfin, je ne comprends pas. Ne pourriez-vous pas vous adresser en Français?

Wat is het paswoord, vroeg ik u? De Voorzitter paste aldus-volgens de Vlaamse politieke taalwetgeving – onverbiddelijk de nieuwe integratietaaltest toe.

Skild en Vriende, antwoorde de stem trillend aan de parlofoon, alsof er een Goedendag boven zijn kroon dreigde op deze slechte dag.

Sorry, Sire. Groot soldaatje, klein soldaatje, gij zult niet passeren.

?….

De haan kraaide driemaal bij het ochtendgloren.

Zichtbaar ontroerd en van streek, zette de Voorzitter zijn bril op, maar die was troebel.

Had hij geweend? Hij poetstse zijn bril, maar het baatte niet.

Is het van al dat politiek gezeik dat ik blind aan het worden ben ? Vroeg de Voorzitter zich af?

Merde, in dat geval zou hij geen golf meer kunnen spelen.

Il reste heureusement le trou dix-neuf, zuchtte hij opgelucht.

Hij waste zijn handen dan nog uitgebreid in onschuld en ging naar huis.

Largo .

( met het risico dat ik bepaalde Golfvrienden tegen de schenen schop, waarbij ik me dan verontschuldig. Maar humor en zelfrelativering alleen kan ons redden in de huidige bedreigende enge politieke context.)

De grenzen van onze taal zijn de grenzen van onze wereld

Lees ook : In the year 2025

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s