Grasduinen tussen pisbloemen. Largos’ 2018 review .

Terwijl ik die farce van de KKK ( Kerstkalkoen) nog aan het verteren ben, heb ik, mezelf als een mezelf respecterende, gewetensvolle en veel te zelfhoogachtende schrijvershond, zitten herlezen .

2018: wat ik jullie allemaal door de trotse strotsen gemurwd heb tijdens dit Hondenjaar tart alle verbeelding.

Als jullie het niet zeggen, dan zeg ik het maar zelf.

Een bloemlezing. Ook soms Pisbloemlezing. Van alles waar ik mijn poot op geheven heb.

Maar ik ben ook aan het Grasduinen geweest. Grasduinen tussen de hoge duingrassen die mijn emoties gestreeld hebben tijdens de wandel door 2018.

De top 12 van 18, zeg maar. De top 18 zullen we dan wel eens in 12 doen. De volgende keer. Dat is dus 3012.

Volgt een selectie van wat jullie het minst slecht vonden, geslikt en gelikt hebben , zoals ik mijn baasje lik , wanneer ik nog wat meer strelingskesgskes wil . En jullie mij liken om nog wat meer lezingskeskes te mogen zappen.

In januari was uw favoriet Cogis ergo sum. Ik zal dat maar best vertalen voor mijn analefabete lezers zeker?

Je denkt dus ik ben .

Dat dacht ik dus van mijn baasje terwijl ik een sum houding aannam op zijn knie. Dacht ik dat hij soms eens dacht, en als hij dacht dan dacht ik dat hij dacht dat ik dacht en dat ik bijgevolg was . Ik was wat hij dacht : nen hond die dacht , dat dacht ik dat baasje van mij dacht . Maar ja daarvoor moet mijn baasje ooit eerst zelf gedacht hebben .

En ik heb hem er terecht van verdacht dat hij niet kan dachten. Laat staan nachten.

Ik sum dus niet omdat hij niet cogit. Maar het zal me worst wezen. Of liever hondenkalkoenbrokken .

Ik ben dus maar verder doorgesneeuwd naar februari waar jullie mij verder hebben zitten aflicken . Allee, het scherm van uw I Pad, natuurlijk en gelukkig, bedoel ik.


Ik zat bij een Mevrouw die baasje Mamy noemt . Autour d’un passé. Terwijl dat het eigenlijk autour d’un paté was dat ze elkaar gezien hebben .

Maar doetterniettoe . Alhoewel .

Ik heb weer geen kruimel van die paté gehad . Al wou die Mamy die me wel heel terecht heel sympathiek vond , wel een stukje met mij delen. Niets van. Mocht niet van baasje. Ik moest nog bekomen van mijn Kerstkalkoen van 2017 en heb een gevoelige maag, en moest ik tenminste niet zoveel drinken,… en blablablaa zagen bij mamaa.

Nougabollen noch oliebollen op Halfvastenfoor dus. Geen Max, geen Abel. Geen Kain ook niet trouwens.

Het Vasten moe, pisbloemlees ik dus verder van de februarische regen in de maartse drop.

Ik snack naar de zon, die ik zorgeloos wil zien zakken in de zee, en trek naar het Zuiden.

It’s not my cup of Altea

Roept het spook van Jerpoen vanop het achterdek van de Rubeccan, waar sinds een tijdje niet meer op gedekt wordt. Geen politieke dekking meer. Wat wilt ge.

Fluctuat dikke nec mergitur in Altea.

DAAR OOK AL veroordeeld voor uitspattingen waar zelfs Termont en Versnick helemaal paars zouden van blozen.

En Christophe Peeters Groen. Maar dat laatste wisten we in februari nog niet.

Alea Jacta est.

Jerpoen zijn boot aan de ketting en Jerpoen zijn poot aan de enkelband.

Van al dat nieuws zou een hond zijn grillen krijgen, al is er nog geen barbeque te bespeuren tijdens deze aprilmaand .

Want ik ben nog niet bekomen van het eerste kwartaal of er vliegt nog slechter nieuws binnen op mijn redactie. Of liever het nieuws blijft op de grond liggen. Ik word op de grond genageld door een degoutante

Prise d’otage.

Afijn . Het begon eigenlijk wel met goed nieuws. De SNCF was eens niet aan het staken. Maar aangezien er toen nog geen gele hesjes bestonden om de mensen te kloten die op Paasvakantie trokken of – ja, bestaat ook nog- willen gaan werken, hebben de onderbetaalde piloten van Air France maar zelf hun onverantwoordelijkheid opgenomen en met hun grote France Air de boel en de vliegtuigen platgelegd om hun hongerloon van 8000 euro per maand naar 10.000 euroots te doen opstijgen.

Nen hond met wat gezond verstand zou dan zeggen : die vliegen buiten ! Helemaal niet ! Die vliegen gewoon niet.

Ik zie ze ondertussen wel vliegen, en mijn baasje, attent zoals altijd, geeft mij, juist op tijd, zoals bij de stakers van de NMBS, een giga portie kalkoenrestjesbrokken die me weer de kracht geven om verder schriftelijke brokken te maken.

Feest!

Alhoewel .

La Fête amère.

Op moederdag zit baasje bitter te mijmeren voor een stapel grond en wat bloemen waar ik, voor ik weet niet welke reden, ook geen zin heb om mijn poot op op te heffen.

Mijmert dat er moeders zijn die voor het graf van hun zoon moederdag doorbrengen. Dat er moeders zijn die het nooit zijn kunnen worden geweest geworden zijn.

Dat de tijd stilstaat . Dat mijn baasje stilstaat. En ik, zijn hond, daarbij stilsta .

Ik heb ook geen keuze. Aan de leiband .

Komop, kopop. Kalkoenslokop.

Ik sleur baasje mee naar juni .

Maar heb al bijna spijt.

Fathers’ regrets.

Tjonge. Hij krijgt daar zo een mooie puzzle van iemand die sterk op hemt gelijkt . Op minstens een kwart eeuw en dubbel zoveel kilogram na .

En hij begint te puzzelen. Er ontbreekt een stuk. Hij gaat het gaan zoeken onder diezelfde stapel aarde, waar we verleden maand al geploeterd hadden. Onder diezelfde bloemen waar ik nog altijd geen zin heb om mijn poot op op hop hop te heffen.

Ik wil graven. Om met baasje naar het verloren puzzlestuk te gaan zoeken. Maar ik mag daar niet graven. Graven dienen blijkbaar niet om in te graven.

We lopen allebei dan maar best de zomer in.

Juli.

Jullie en ik.

Aan 25 per uur.

Of per dag. Of per maand. Ja, 25 per maand. Of was het 25 jaar die maand.

Het was warm.

En opnieuw kijkt baasje over zijn schouder.

Is het om te zien of ik zijn gedachten nog kan volgen? Of is het om te zien of zijn verloren zoon plots uit het niets opduikt. Terwijl de twee anderen, waar hij zo blij mee is, hem 25 jaar, 30 jaar vooruit willen trekken.

25

Ik ga met ze mee. Ik wil niet meer graven in graven. Overlijden in het overleden.

Kom mee baasje. Kom met ons mee! Hopelijk verdienen die piloten ondertussen 10.000 euro’s, dan kun je met hen en met ons mee vliegen ! De toekomst tegemoet.

We landen in volle komkommertijd. In Azie zitten kinderarbeiders miljoenen gele hesjes aan de band te naaien voor de Westerlingen die zich genaaid voelen. Maar dat weten we op dat moment nog niet.

Het is komkommertijd en dan naaien we ons luchtmatras of elkaar,gewoon uit verveling en tot vervelling.

Tot …. Ja! Hij is terug!

Onze redder uit de komkommerlethargie! Kom kom ! We vroegen ons al af hoe het in Altea was afgelopen!

Jerpoens’ Pikuur brengt soelaas en verheldering.

Jerpoen is bak !

Heeft weer nen Truk uitgehaald. Nen Truk met nen Turk.

De Rubijccan bijkan voor niets verkoch aan een rijke Truk van de foor. En Jerpoen eist de poen op. Net zoals een miljoen of twee drie Gedupeerden notabene.

Hij is dus wel in de minderheid. Maar pas op ! Hij geeft zichzelf nog niet als verloren.

Het wordt nog spannend met de James bond van de Belgische Fraude.

En wie is M? Matthias , Zegt een lepe lezer ? Neen. Niet doen. Da’s niet lief . Diene jongen moet nog beginnen en gij begint al. Daarbij dat van Matthias wisten we ook nog niet in augustus…

Ik hoop oprecht voor Jerpoen dat hij naast een enkelband ook nog een bodyguard of tien aan zijn been heeft. Het zal nodig zijn of hij mag de Kerstkalkoen van 2019 vergeten.

Allee ik ben , zoals de blauwe zomerse hemel, zomers opgelucht.

Weer wat spannend nieuws, en baasje begint dan automatisch weer wat meer met mij te wandelen in plaats van hang te matten. En om te hangjongeren is hij sowieso gelukkig toch te oud.

We wandelen verder door de zomer, en in de omgeving van de Beruchte Kaberdoesjkes van de Kortrijksesteenweg doe ik een ontdekking die ik, zoals altijd glansrijk, versla ( niet verse sla, gij geobsedeerde Vegadinges die geen kalkoen lust) in :

Nous n’irons plus au Put.

Waar in de aanloop van de Latemse Gemeenteverkiezingen traditiegetrouw een Partij een put graaft voor een andere Partij,en -en dat is wel een primeur- er dientengevolge een luxe villa in de historische put van het crossboss laat ingraven .

Uit wanhoop voor zoveel schijnheilig politiek beleid ben ik er trouwens niet verder gaan graven.

Ik denk dat ik daar het missend puzzelstukje voor mijn baasje toch niet zal vinden.

Al plas ik daar wel graag, zoals de aandachtige lezer van op de afbeelding heeft kunnen afleiden.

De herfst komt eraan, en ik probeer die van mijn metabolisch baasje nog wat uit te stellen door hem uit zijn luie verkiezerszetel te trekken.

Terwijl de tuin volligt met blaadjes met de reëele belofte van een mooie herfst, ligt de postbus vol met blaadjes met valse beloftes van politieke partijen.

Largo Martino , Largus Martinus.

Ik smeer me een Martino met nog wat belegen Kerstkalkoen uit de diepvries. En bijt in de metafoor van de politiek. Een burger in sandwich tussen twee schellen kalkoen . Een ui of twee die aan het rotten is. Een ei of drie dat wegglipt. En de saus die alle slechte smaak toedekt. Blauw rood groen bruin. Maakt niet uit.

Naast de Heilige Martinus Zaliger zetelt de Schijnheilige Agnes Onzaliger dus rustig verder.

Nihil novi sub Latemi sole. Spijtig van al die bomen, omgeveld, om papier vol met loze beloften te maken. Allemaal voor niets. Waar gaat nen hond met den duur nog kunnen tegen plassen?

Het zal Agnes kalkoenworst wezen. Ze bijt gretig in mijn belastingsandwich met haar haaietanden. Politiekers worden daar volgens mij geil van.

Maar een hond kan terug bijten.

Ik vlucht uit het geprentendeerd Mensenwelzijnsparadijs en vind mijn baasje terug terwijl hij weer aan het graven is.

Het is november , en de missende puzzelstukken doemen weer op. Allee, in zijn gedachten, maar niet onder de pisbloemen.

Ik zeg het hem nog in Also sprach Largo .

Baasje toch, trek je het niet teveel aan.

Ik ben er toch? Jij toch ook?

Ik weet niet of de persoon achter wie jij aan het graven bent weg is, maar ik weet wel dat je weg bent, telkens wanneer je aan het graven bent.

Komt niet van mij, beste bewonderende lezer. Dat heeft een vrouwenmol me ooit vertrouwelijk over haar mannenmol verteld.

Zoekt hij wel iets of is hij eerder op de vlucht voor iets?

Zoals den Charly in De Vlucht naar Marrakech trouwens.

Diene mens zit ook geklemd tussen zijn heilige principes en de rauwe realiteit als tussen twee bulten van een Marrakechse kameel.

Moest wel naar Marrakech, want Vlaamse Navelstaarders zaten hem achterna.

Hij heeft daar waarschijnlijk rauwe kalkoen gegeten, want nu loopt hij rond in het halfrond als eerste minister van lopende zaken zonder papieren. Komt ervan als ge gaat gaan lopen. Vooral in den vreemden.

Staat zelfs in kalkoenen van letters in de Reisbrochure van Tuwie. In Marradinges altijd gekookt eten. Zeker kalkoen die weken aan het weken is sinds vorige Kerstmis.

Dat was zowat de laatste rauwe realiteit van 2018, naast de Brexit , De Trumpit, de Stupit , de Geelzuchtit, en doe zo maar voort. Maar daar zijn jullie al zo moe van gekeken en gelezen dat jullie dat niet in de Top 12 opgenomen hebben .

Groot gelijk. Klasselezers.

Ik lees, tot slot dezes jaares, nog eens de Coup de coeur

Als dertiende maand en rode draad kan dat tellen.

Het gaat er weer over graven, gaat terug naar de laatste dertig jaar. Graven naar een sleutel die in de ondergrond van het verleden verborgen zou liggen, en waarvan de mens denkt dat hij er de deur van de gelukkige toekomst zal mee open krijgen.

Ik Largo, ik weet het zo niet.

Of dat helpt, dat graven.

Alhoewel .

Ik ga nu eens mijn zo lang geleden ingegraven everzwijnsbeen gaan opgraven.

Genoeg kalkoen gehad.

( Grasduin deze dagen dus even zelf op mijn Blog tussen uw eigen voorkeuren van 2018 . Ik kom terug met wildplas- en GASkak avonturen in 2019. Of vroeger als ik me niet kan inhouden).

Likjes van Largo

Sint-Martens-Latem, 28.12.2018

Een gedachte over “Grasduinen tussen pisbloemen. Largos’ 2018 review .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s