Overuren

 


Vrijdag namiddag

juist het boekjaar 2016 afgesloten

met onze comissaris-revisor

 

dat is dan weer achter de rug

we kunnen eindelijk  focussen

op de winsten van de toekomst

nu de verliezen van het verleden

zijn verwerkt

 

het was alweer een stomende week

 

vrijdag namiddag

 

en iedereen loopt weg

weg van de drukte van het kantoor

naar de drukte van het huis

 

plots is het leeg

eenzaam

moeilijk afkicken

 

op vrijdag is het not done

om na 16 uur nog te zitten kankeren

om niet omgezette omzetten

 

Ik ben dus aan  het not donnen

 

maar goed

even alles opruimen

Alle onafgewerkte zaken wegmoffelen

in de hoop dat ze tijdens het weekend

niet in mijn gedachten opkomen

met de stille wens

dat ze maandag plots verdwenen zijn

de poetsvrouw  of zo

alles in de vuilbak gekieperd en weg ermee

die poetsvrouwen van vandaag toch

ze zouden er eens Trump op moeten loslaten

 

terwijl ik zo mijn geweten sus

Voor alle onverrichte zaken

komt plots een  telefoonoproep binnen

 

Als ik opneem

vrees ik dat ik meteen

de maandag  in zal stappen

 

wie belt er nu op een vrijdag na 16 uur

in onze quality time verzorgingsstaat ?

De vakbonden zouden het eens moeten weten

 

Moet wel heel belangrijk zijn .

 

” ja ” ?

Ik ben voorzichtig terughoudend

in de vrees dat dit gesprek

Dat de info die ik zal vernemen

heel het  goed gevoel van mijn weekend zal  compromitteren

 

Een  telefoontje  nu

zijn zorgen tot over overmorgen

 

” ja ik ben hier nog   ,neen je stoort niet ”

zeg ik aan  de vertrouwde stem die opgelucht lijkt

” van levensbelang zeg je ” ?

ik aarzel of ik biep biep biep zou beginnen simuleren

en dan zou inhaken

 

dit wordt lastig

ik herpak me

 

” ja zeg maar ”

….

” Een dag verlof  op 17 februari , buiten de normale procedure om ? Wacht  ik check even ”

ik doe alsof ik diep moet nadenken of dit wel past , tokkel wat op de computer om de tijd te vullen en een passend antwoord te vinden die mijn opluchting verbergt

” ja goed , als  je werk er maar niet   onder lijdt dan is dat ok voor een keer ”

de erkentelijke   medewerker bedelft  me onder de bedankingen en na wederzijdse goe en fijne weekendwensen haken we in .

“Je moet  toch wel een workaholic zijn om na je diensturen je verlof aan te vragen ”

maak ik me de zorgelijke bedenking

” ik moet die werknemer hierover aanspreken , de burnout wenkt “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s